یادم نمی ره اون وقتها دهه فجر دهه شادی بی وصف همه دانش آموز ها بود شوق از یک سری تکاپو در عرصه فعالیتهای اجتماعی همه دوست داشتن یه جورهایی تو این جشن شرکت کن هر کی یه چیز می آورد تا کلاس رو تزیین کنه تازه بین کلاسها رقابتی می شد که کی بهتر تزیین کرده تو این دهه مسابقات و جُنگ های شادی به اوج خودشون تو روز 21 بهمن می رسیدند و 22 بهمن هم اوج خوشحالی بچه ها بود.....
اما آیا حالا هم این طوره؟!
راستش نمی دونم چرا اما حس میکنم بیشتر این دهه تبدیل به یک سری اقدامات تشریفاتی شده انقدر مردم غرق در شادیهای کاذب شدند که دیگه یه مسابقه خوردن سیب بدون کمک از دست، اون ها رو شاد نمی کنه انقدر دنبال lcd و ماشین با کلاس و آخرین مدل پرده و مبل کلاسیک و .... شدند که یادشون رفت میشه با یک لطیفه هم خندید انقدر جبهه تبلیغات غربی کار کرد تا بزور به مردم القاء کنه که تنها راه شادی به واسطه گناه هست، چند وقت پیش داشتم با خودم فکر میکردم: خدایا چرا ؟! چرا ما 8-10 سال پیش انقدر راحت شاد میشدیم انقدر راحت خوشحال بودیم و انقدر راحت زندگی میکردیم اون موقع هم ما داشتیم تو سایه همین نظام با هزاران مشکل و بدبختی دست و پنجه نرم میکردیم اما وقتی بابا مون ساعت 6.5 - 7 میومد خونه کلی خوشحال میشدیم راستش تو همین فکرها بودم و خاطرات ساده اما شیرین عمرم رو روق میزدم که ناخودآگاه قطرات اشکم جاری شد با خودم گفتم چی میشد ما الان ماشین و خونه و هزاران توقع دیگه نداشتیم اما با یه جوک ساده قهقهه میزدیم و انقدر هم به هزاران نفر فحش و بد و بیراه نمیگفتیم.
راستش شاید بپرسید چه ربطی داشت به دهه فجر !!!! باید بگم ربطه بر میگرده به آموزه هایی که امام به ما یاد داده بود یعنی ساده زیستی، محبت و صمیمیت ،صلح ، صفا و خیلی چیزهای دیگه که الان رو طاقچه ذهنمون داره خاک میخوره الان ذهن جوون های ما رو با هزاران بسته خوش پکیج خوش فرم اما با درونی تعفن آور پر کردن، امروز دیگه نمیشه مثل اون قبل شاد شد چون یادمون رفت که اصلا شادی و مهربونی یعنی چی؟!!
امام اومد و به ما یاد داد که با شکم گرسنه هم میتونیم شاد باشیم ، حال اینکه خیلی هامون با کلی امکانات رفاهی هم تو حال حاضر بلد نیستند لبخند بزنند.
یادمون نره که این امام بود که با اومدنش به همه اجازه حرف ردن داد حتی اون کسی که با دیدن وبلاگ ما 4 تا فحش هم به ما میده
یادمون باشه همیشه و همیشه دهه فجر برامون مبارکه
و یادمون نره که: شکر نعمت نعمتت افرون کند کفر نعمت از کفت بیرون کند
شاید مضحک باشه اما باید به دوستانی که از عالم و آدم طلبکارن بگم که اگه قدر اون چیزایی که دارید نمی دونید چیزهایی رو از دست خواهید داد که قدر شون بیشتر از صندوق آمال شماست.
